De wandeling:

Voorbij het ijzeren hekje gaat het pad direkt steil de hoogte in. Je moet meteen bijna 560 meter klimmen tot de kaap Kalotrivides. De bomen bieden wat schaduw, maar zijn niet altijd even talrijk dus regelmatig loop je in de volle zon. Na de eerste steile klim steek je een graat over en nadien volgt een redelijk vlak stuk (zelfs een beetje naar beneden). Lang duurt het echter niet want je moet dus nog naar de kaap. Vanaf daar gaat het in dalende lijn naar het Donata strand. Je loopt nu door laag struikgewas, goed lettend op steenmannetjes en de E4 stangen. Als je voor het eerst het strand ziet begint het wat steiler af te dalen. Vlak voor het strand moet je langs een kloof(je) steil afdalen. Als je de tocht in 2 dagen wandelt, overnacht je beter hier. Het andere strand, dat nog 3 uur verder ligt, is enkel rots en er lopen veel dieren rond van een herder. Daar slapen lijkt me onmogelijk. 

Je wandelt het strand verder tot het einde. Het laatste stukje is smal. Je komt nu uit op een droge rivierbedding. Gewoon oversteken en aan de andere kant (enkele steenmannetjes markeren het pad) weer de hoogte in. Na een klim van 160meter volg je de E4 stangen en wat later krijg je in de verte uitzicht op het Sentoni strand. De weg ernaar toe is technisch het moeilijkste stukje van de tocht. Het pad is smal en de afgrond naast je op sommige plaatsen heel diep. Je moet nog door een ijzeren hekje maar je daalt nu af in de richting van het Sentoni strand. 

Voorbij het strand en het huisje van de herder opnieuw een hekje door. Nu wandel je vlak naast het water. Je kan geen andere kant uit maar let toch maar goed op de E4 markeringen. De zee beukt echt op de rotsen in. Je komt uit bij een huis dat helemaal omheind is en met waarschuwingen dat je de grond niet betreden mag. We laten het huis links liggen en lopen landinwaarts. Na een paar honderd meter buigt het pad naar links. Opnieuw steil de hoogte in naar de Tripiti ruïne. In volle zon en na anderhalve dag stappen is het hier afzien, zelfs voor de beste wandelaars! Boven bij de ruïne heb je de laatste lange klim achter de rug.

Opnieuw afdalen. Beneden is er een splitsing. Als je altijd de E4 markeringen blijft volgen blijf je iets dieper landinwaarts maar wij volgden de steenmannetjes die in de richting van het Agios Antonios kerkje gaan. Het kerkje is een heerlijk plek om te rusten. Een bankje, een koele bries onder de bomen. Heerlijk! Maar je moet verder want je bent nog steeds 2 stapuren van je einddoel verwijdert. Blijf de kust volgen. Leuk is ook dat uit de rotsen vlak bij het kerkje zoet water stroomt. Net niet drinkbaar omdat het zich mengt met het zoute zeewater maar heerlijk om je te verfrissen. Aan het einde van het strand duik je terug het bos in en weer de hoogte in. Ditmaal niet zo lang, een 100 tal meter. 

Eens boven blijft het pad een lange tijd vlak. Achter de volgende heuvel ligt Sougia. Dus nog even die laatste klim! Eens daar wordt het pad breder en zie je beneden je einddoel liggen. Nu is het enkel afdalen en recht het eerste beste cafe binnen voor een frisse pint. Proficiat, je hebt de zwaarste tocht van Kreta achter de rug. Wij namen een verdiende rustdag in Sougia en misschien zul jij dat ook wel nodig hebben (aanrader: Pension Anchorage kamers met airco en super lekkere visgerechten) 

Tips: Natuurlijk is eten belangrijk maar neem vooral véél water mee (zeker 6l. per persoon) De moordende hitte is de grote kwelgeest op deze tocht. Wij namen een tent mee maar eigenlijk is alleen een binnententje voldoende om de muggen en de enorme horzels van je lijf te houden. 

Afbeeldingen en kaart:

De andere wandelingen:

    [ SAMARIA ] [ ROUWAS ] [ IMBROS ] [ PSILORITIS ] [ AGIOS IOANNIS ] [ AGIA ROUMELLI - SOUGIA ] [ AFENDIS ] [ SARAKINA ] [ INLINGIAS ] [ ZAKROS ]