
Om de tweede hoogste berg van Oostenrijk van hieruit te
bereiken mag je rekenen op vijf uur stijgen. Vanuit het Taschachhaus volg je het
pad langs de bergflank in de richting van de Taschachferner. Op het vlakste stuk
tussen de twee “verdiepingen” van de gletsjer moet je oversteken. Als je
bijna aan de andere kant bent gaat het plots even steil naar beneden.
Waarschijnlijk moet je hier toch nog even de stijgijzers aantrekken.
Dan gaat het een stuk steil omhoog tot je boven op een
smal pad komt dat langs de Taschachferner blijft lopen. Dit pad blijf je volgen
tot iets voorbij een meertje. Dan daal je af naar de gletsjer (ongeveer 2uur
stappen tot hier). Eenmaal op het ijs spreekt het voor zich dat je de
klimgordels aandoet en je de groep indeelt in cordees.
Je
loopt nu verder over het ijs in de richting van het Mittelbergjoch. Je gaat
geleidelijk aan mee in de bocht die ook de gletsjer hier neemt. Dit is een plek
waar veel klimmers door een spalt zakken in de namiddag, wanneer de sneeuw wak
is. Kijk dus goed uit hier bij de afdaling.
Vanaf nu loop je in een spoor en gaat het eerst
geleidelijk aan naar boven. Even verder gingen wij naar links tussen twee
ijstorens om zo verder via de noordzijde naar de top te klimmen. Dit gedeelte
van het pad is ongerept en wordt bijna nooit genomen. (tenzij door gidsen maar
dan nog moeten de omstandigheden optimaal zijn) De spalten hier zijn
tientallen meters diep en de sneeuwbruggen zijn zelfs met koud weer niet echt
stabiel omdat ze zo breed zijn. Wij huurden onze gids bij de Club
Alpin Pitztal. Het rechtstreekse mail adres van onze gids Reini vind je hier.
| Hoogteverschil | 1330m. p 1330m q |
| Stapuren | 8 uur |
| Hutten | 0 |
| Toppen | 1 |
| Fysieke moeilijkheidsgraad | |
| Technische moeilijkheidsgraad |
|